کاتارسیس

پالایش و تخلیه روح و روان

کاتارسیس

پالایش و تخلیه روح و روان

کاتارسیس

خالیِ هر لحظه را سرشار باید کرد از هستی.
زنده باید زیست در آنات میرنده،
با خلوصِ ناب‌تر مستی.
چیست جز این؟
[نیست جز این راه.]
زنده دارد زنده‌دل دم را.
هر کجا، هر گاه
اوج بخشد کیفیت کم را.

"مهدی اخوان ثالث"
--------------------------------
--------------------------------
موجیم و وصل ما،
از خود بریدن است
ساحل بهانه ای است
رفتن، رسیدن است.

"قیصر امین پور"
----------------------------------
----------------------------------
+ بسیاری از پستهای "کاتارسیس" در تاریخ 6 فروردین و 13 فروردین 95 حذف شد و اغلب پستهای باقیمانده به موضوعاتی چون معرفی کتاب و بخشهایی از کتابها تعلق دارد.
++ "کاتارسیس" از تاریخ 12 فروردین 95، صرفا به "معرفی کتاب" اختصاص داده شد.
+++ کامنتدونی هم بسته شد :)

نویسنده

پیش‌نوشت: دوستان عزیزم؛ ابتدا «مرحله‌ی اول» از «مراحل تغییر رفتار» را مطالعه بفرمایید.



تأمل

در این مرحله افراد می‌دانند که مشکلی وجود دارد و به‌طور جدی در مورد غلبه کردن بر آن فکر می‌کنند ولی هنوز خود را به عمل کردن متعهد نساخته‌اند. در جریان ارزیابی، این افراد مواردی مانند «من مشکل دارم و واقعاً فکر می‌کنم که باید روی آن کار کنم» و «من به این فکر کرده‌ام که ممکن است بخواهم چیزی را در خودم تغییر دهم» را تأیید می‌کنند. در نظر گرفتن جدی حل مشکل، عنصر اصلی تأمل است.

ماهیت مرحله‌ی تأمل در واقعه‌ای که بنجامین (1987) آن را نقل کرده است نشان داده شده است. یک روز بعد از ظهر او به سمت خانه می‌رفت که غریبه‌ای به او نزدیک شد و آدرس یک خیابان را از او پرسید. بنجامین آدرس این خیابان را به او داد و او را راهنمایی کرد. این غریبه بعد از اینکه راهنمایی بنجامین را درک کرد و پذیرفت، در جهت مخالف شروع به راه رفتن کرد. بنجامین گفت: «شما به جهت اشتباه می‌روید». غریبه جواب داد: «بله، می‌دانم. هنوز کاملاً آمادگی ندارم». این تأمل است: آگاهی از جایی که می‌خواهید بروید، اما هنوز برای رفتن به آنجا آمادگی ندارید.

افراد می‌توانند برای مدت طولانی در مرحله‌ی تأمل گیر کنند. در یکی از تحقیقات تغییر خود[1]، ما گروهی مشتمل بر 200 فرد تأملی را به مدت 2 سال پی‌گیری کردیم. پاسخ متوسط این گروه، ماندن در مرحله‌ی تأمل برای کل 2 سال، بدون پیش‌روی به سمت عملی مهم بود (پروچاسکا و دیکلیمنت، 1984؛ دیکلیمنت و پروچاسکا، 1985).

بنابراین، تأملی‌ها گزینه‌ها را ارزیابی می‌کنند. آنها برای پیش‌روی در چرخه‌ی تغییر، باید از دام اندیشه کردن وسواسی به مدت چندسال اجتناب کنند. چیزی که آن را تأمل مزمن می‌خوانیم – و برای شروع کردن عمل، تصمیم قاطع بگیرند. این گام‌های کوچک برای عمل مقدماتی، این «گام‌های نوزاد»، آنها را به مرحله‌ی بعدی هدایت می‌کند.



پی‌نوشت: من نیز برای مدت‌های مدید در مرحله‌ی تأمل گیر کرده بودم! اما بعد از برداشتن گام‌های نوزاد گام‌های بعدی بسیار راحت‌تر شد.

++ شما با مطالعه‌ی مراحل تغییر رفتار، متوجه خواهید شد که در کدام مرحله قرار گرفته‌اید و برای پیش‌روی به مرحله‌ی بعد به چه چیزهایی نیاز دارید.


منبع: نظریه‌های روان‌درمانی اثر پروچاسکا و نورکراس ترجمه یحیی سید‌محمدی

+ مرحله‌ی بعدی: آمادگی (در  پست‌های بعدی منتشر خواهد شد.)



[1] . self-change