کاتارسیس

پالایش و تخلیه روح و روان

کاتارسیس

پالایش و تخلیه روح و روان


زبان بدن

این کتاب رو سال 90 تهیه و مطالعه کردم. کتاب مفید و کاربردی‌ای هست و به زبان ساده – و نه خیلی ساده- نوشته شده. هنوز هم گاهی سراغ این کتاب می‌روم و بعضی اشاره‌های بدنی رو که در افراد یا حتی از خودم دیدم و پیش خودم تعبیری ازش داشتم رو در این کتاب دنبالش می‌گردم تا از درستی یا نادرستی تعبیرم مطمئن بشم. در کل خواندن این کتاب علاوه بر اینکه باعث افزایش دانش شما برای ایجاد ارتباط سالم و غنی با دیگران میشه، مهیج هم هست.

(آقا سهراب، خواننده خوب کاتارسیس؛

درخواست شما برای معرفی کتابهای روانشناسی عملی شد. چند کتاب دیگه هم در نوبت معرفی هستند.)

***

این کتاب می‌خواهد به خوانندگان خود بینشی وسیع‌تر در زمینه‌ی ارتباط با دیگران بدهد، به طوری که فهم عمیق‌تری نسبت به سایرین بیابند و در نتیجه خود را بهتر درک کنند.

دانستن چگونگی کاربرد بعضی چیزها زندگی را آسان‌تر می‌کند، در حالی که عدم درک و غفلت، ترس و خرافات را گسترش می‌دهد و ما را نسبت به دیگران بیشتر حساس می‌کند. یک بیننده‌ی پرنده، پرندگان را مطالعه نمی‌کند که بتواند به آن‌ها شلیک کند و آن‌ها را به عنوان افتخار نگه دارد. به همین صورت، اکتساب دانش و مهارت‌ها درباره‌ی ارتباط غیر‌کلامی، هر شخص را در مواجهه با فرد دیگر در تجربه‌ای هیجان‌انگیز وارد می‌کند.

(صص 12 و 13. بخشی از مقدمه نویسنده)

***

با نزدیک شدن به اواخر قرن بیستم، شاهد پیدایش نوعی جدید از دانشمندان اجتماعی، یعنی غیرکلامی‌ها هستیم. همان‌طور که برخی از نگاه کردن به پرندگان و رفتارهای‌شان لذت می‌برند، غیرکلامی‌ها نیز از مشاهده‌ی اشاره‌های غیرکلامی و پیام‌های مردم در فعالیت‌های اجتماعی، سواحل، تلویزیون، اداره یا هر جایی که با هم حشر و نشر دارند، شادمان می‌شوند. این مردم دانشجویان رفتارشناسی هستند که می‌خواهند درباره‌ی کنش یکی با دیگری نکاتی بیاموزند به طوری که در نهایت خودشان را بیشتر بشناسند و بیشتر بیاموزند چگونه می‌توانند روابط‌شان را با بسیاری از مردم بهبود ببخشند.

 

به نظر تقریباً شگفت‌آور می‌رسد که با گذشت بیش از میلیون‌ها سال از ظهور انسان، جنبه‌های غیرکلامی ارتباطات تا دهه‌ی 60 میلادی به طور جدی مطالعه نشده بود و مردم از وجود آن تنها زمانی آگاه شدند که ژولیوس فاست کتابی راجع‌به زبان بدن در 1970 منتشر کرد. کتاب وی خلاصه‌ی کارهایی در زمینه‌ی ارتباط غیرکلامی بود که تا آن زمان توسط دانشمندان علوم رفتاری انجام شده بود. به هر جهت، در حال حاضر نیز اکثر مردم از وجود زبان بدن غافل هستند و از اهمیت آن در زندگی خود سود نمی‌جویند.

 

چارلی چاپلین و بیشتر بازیگران فیلم‌های صامت دیگر، پیشگامان مهارت‌های ارتباط غیرکلامی هستند. آن‌ها تنها وسیله‌ی ارتباطی قابل دسترس در صحنه‌ی سینما بودند. هر بازیگر بر این اساس که تا چه حد قادر است از حرکت‌ها یا پیام‌های بدنی به طور موثر در برقراری ارتباط استفاده کند، به خوب یا بد طبقه‌بندی می‌شد. وقتی فیلم‌های ناطق اکران شدند، تأکید و توجه کمتری به جنبه‌های غیرکلامی نقش‌ها شد، بیشتر بازیگران فیلم‌های صامت کم‌کم از یاد رفتند و آن‌هایی که مهارت کلامی خوبی داشتند در صحنه ماندند.

 

مطالعه‌ی تخصصی بر روی زبان بدن به جایی رسید که شاید بتوان گفت موثرترین اثر پیش از قرن بیستم، کتاب "بیان هیجان‌ها در انسان و حیوان" نوشته‌ی چارلز داروین بود که در 1872 منتشر گردید. این کتاب تحولی در مطالعات تازه درباره‌ی حالت‌های صورت و بدن ایجاد کرد و اکثر عقاید و مشاهدات داروین توسط محققان جدید سراسر دنیا تأیید شد. تا آن زمان محققان تقریباً یک میلیون پیام و اشاره‌ی غیرکلامی را ثبت کرده بودند. محققی موسوم به آلبرت محرابیان دریافته بود که اثر کلی یک پیام در حدود 7 درصد کلامی (تنها کلمات) و 38 درصد شنیداری (شامل تن صدا، آهنگ صدا، و دیگر نواها) و 55 درصد غیرکلامی است.

 

پروفسور برد ویستل نیز در مورد ارتباط غیرکلامی که در میان انسان‌ها رایج است، آمار مشابهی را ارائه داده بود. به تخمین او در واقع متوسط مردم در حدود 10 تا 11 دقیقه در کل روز با کلمه صحبت می‌کنند و متوسط جملات تنها در حدود 2/5 ثانیه وقت می‌برد. همانند محرابیان، وی نیز متوجه شده بود که محتوای کلامی مکالمه‌ی رو در رو کمتر از 35 درصد است و بیش از 65 درصد ارتباط‌ها غیرکلامی صورت می‌گیرد.

 

در کل، بیشتر محققان معتقدند که انتقال اطلاعات اولیه از مجرای کلام می‌گذرد. در حالی که مجرای غیرکلامی برای مذاکره، مواجهه‌های فردی و در برخی موارد به عنوان جایگزین پیام‌های کلامی است. به طور مثال، یک زن می‌تواند به مرد "نگاهی کشنده" بیندازد. می‌تواند بدون حرف و کلام پیامی بسیار واضح و روشن را منتقل سازد. صرف‌نظر از فرهنگ، کلمات و حرکت‌هایی که با چنین پیش‌فرض‌هایی رخ ‌می‌دهند، از نظر برد ویستل یک فرد کاملاً تعلیم‌یافته باید قادر باشد با شنیدن صدای فرد چگونگی حرکت او را تشخیص دهد. با روشی مشابه، برد ویستل با نگاه کردن به حرکت‌های فردی می‌فهمید که آن شخص به چه زبانی صحبت می‌کند.

 

مردم زیادی هستند که هنوز به سختی می‌پذیرند از نظر زیست‌شناختی، بشر حیوان است. انسان کنونی یک گونه از انسان‌های اولیه است؛ یک گوریل بدون مو که یاد گرفته است روی دو پا راه برود و از هوشی سرشار برخوردار باشد. مانند دیگر گونه‌ها، ما نیز تحت سلطه‌ی قوانین زیست‌شناختی هستیم که کنش، واکنش و حالت‌های زبان بدن‌ ما را کنترل می‌کنند.

 

نکته‌ی قابل توجه این است که حیوان انسان‌نما به ندرت از وضعیت، حرکت‌ها و اشاره‌های بدنی خود آگاه است و با رفتارش قادر است یک داستان بگوید، در حالی که صدایش قصه‌ی دیگری می‌گوید.

 

(صص 15، 16 و 17. بخش اول: ساختار درک.)

***

مشخصــــات کتاب:

عنوان: زبان بدن: چگونه می‌توان از طریق اشاره‌های بدن افکار دیگران را خواند؟

موضوع: ارتباط غیرکلامی/ زبان ایما و اشاره

نویسنده: آلن پیز

مترجم: زهرا حسینیان

ناشر: ترانه

سال انتشار: 1389

تعداد صفحات: 175

قیمت: 3000 تومان
  • سهیلا مهین روستا

آلن پیز

روانشناسی

زبان بدن

کتاب